CARNIVORA – PS

Έτσι ή αλλιώς

prasinosynnefo — Fri, 21 Mar 2025 08:06:40 +0000

Τέσσερα ή τρία;
Θέατρο ή συναυλία;
Λάθος ή σωστό;
Τηγανητό ή ψητό;
Διακοπές ή δουλειά;
Ιλαρά ή ανεμοβλογιά;

Έτσι ή αλλιώς

… και χίλια δυο ακόμα αναρωτιέται η συγγραφέας Άνα Πεσσόα καλώντας τους μικρούς αναγνώστες σε ένα απολαυστικό και διασκεδαστικό παιχνίδι.

Η συγγραφέας, όπως κάνει συχνά στα βιβλία της, παίζει με τις έννοιες και τα νοήματα, μας μαθαίνει τα βήματα σε έναν ξεχωριστό χορό γύρω από τις καθημερινές επιλογές που έχουμε στον κόσμο αυτό. Μας κρυφοκοιτάζει και μας κλείνει πονηρά το μάτι για να αφεθούμε στην τρέλα αυτής της ταραντέλας.

Και έτσι μας μπερδεύει και μας ανακατεύει, μας τρελαίνει και μας στροβιλίζει με τον πιο παιχνιδιάρικο τρόπο και υπό την απίστευτη ενορχήστρωση της πολύχρωμης και ζωηρής εικονογράφησης της Γιάρα Κόνο.

Κι εμείς, που είμαστε οι επιλογές που επιλέγουν αυτό που είμαστε, μέσα από την ελευθερία που μας προσφέρει η Άνα Πεσσόα γινόμαστε κάθε φορά και κάτι άλλο, και έτσι και αλλιώς, όσο εφευρίσκουμε, ανακαλύπτουμε και δημιουργούμε, σελίδα τη σελίδα, μια νέα πλευρά του εαυτού μας, μέσα από εναλλακτικές και αντιθέσεις, επιλογές και διαθέσεις – τις αποφάσεις που απλώνονται μπροστά μας.

«Ένα υπέροχο ποίημα φτιαγμένο από εναλλακτικές επιλογές» Ζούλια Μαρτίνς

Πού πηγαίνουμε όταν εξαφανιζόμαστε;

prasinosynnefo — Fri, 21 Mar 2025 07:52:31 +0000

Κάλτσες, νερόλακκοι, βράχοι, σύννεφα μπλέκονται σε ένα παιχνίδι όπου έννοιες βαθιές και δύσκολες να προσεγγιστούν, όπως η απουσία και η απώλεια, στροβιλίζονται στη φαντασία των παιδιών, για να καταλήξουν με αφοπλιστικό τρόπο στην ιδέα ότι η εξαφάνιση, στην ουσία, είναι μόνο μια μετάβαση σε ένα διαφορετικό στάδιο ύπαρξης, σε μια άλλη εκδοχή της… προηγούμενης πραγματικότητας.

Η Ιζαμπέλ Μινιός Μαρτίνς παίζει με τις λέξεις, μιας και, όπως λέει, «οι λέξεις, όσα μπορούμε να κάνουμε με τις λέξεις και όσα μπορούν να κάνουν οι λέξεις μαζί μας» είναι το αγαπημένο της μυστήριο. Μέσα από το βιβλίο της μας τραβά από το χέρι στον δικό της παράδεισο, αυτόν στον οποίο πραγματικά πηγαίνουν τα πράγματα όταν εξαφανίζονται και που δεν είναι άλλος από τον τρόπο που βιώνει και καταγράφει στη μνήμη του κάθε παιδί, μικρό και μεγάλο, τις απουσίες και τις απώλειες.

Επιστρατεύοντας τις λακκούβες που σβήνουν, τον θόρυβο που διαπερνά τη σιωπή, το χιόνι που λιώνει, μας φωνάζει δυνατά και χωρίς υπεκφυγές ότι η απουσία γίνεται τελικά εφικτή μόνο όταν εμείς είμαστε παρόντες: «Αν εξαφανιστούμε δίχως κανείς να το πάρει είδηση, δεν καταφέρνουμε να εξαφανιστούμε»!

Μας χαρίζει έτσι μια πολύχρωμη περιπλάνηση στο σύμπαν γύρω μας, που διαρκώς μεταβάλλεται, μια περιπλάνηση που ντύνει τόσο εύστοχα η εικονογράφηση της Ματόζο, τόσο «όμορφα ευφάνταστη και γεμάτη ζωή», που προσθέτει «μια υπέροχα εφευρετική διάσταση» σε αυτό το στοχαστικό και έξυπνο βιβλίο (Blog Making Them Readers).

«Μια ευαίσθητη αλλά επίμονη εξερεύνηση όλων των πιθανών απαντήσεων σε μια ακόμη αναπάντητη ερώτηση. Το κείμενο της Μαρτίνς είναι ποιητικό και επιτυγχάνει τη σωστή ισορροπία μεταξύ συλλογιστικού και χιουμοριστικού για να μιλήσει για την εξαφάνιση της οικογένειας, των φιλιών, των καλτσών και των βράχων.»
Anna Riddley, LOOK / BOOK magazine

«Ένας σοφός, αφοπλιστικά απλός συλλογισμός στην ιδέα ότι η εξαφάνιση πραγματικά είναι μόνο αλλαγή.»
Kirkus Review

Όχι τον αλιγάτορα!

prasinosynnefo — Fri, 21 Mar 2025 07:34:12 +0000

«Αλιγάτορα;; Όχι αλιγάτορα!
Ο αλιγάτορας δεν είναι φαγητό,
ο αλιγάτορας είναι ζώο!
Μα τι ζουρλό πράγμα!»

Ένας αλιγάτορας κάνει την εμφάνισή του ανάμεσα σε κάλτσες και πανωφόρια, σε μαριονέτες και κουκλόσπιτα, κάτω από σκεπάσματα και μέσα σε σχολικές σάκες, προξενώντας το γέλιο και προκαλώντας τη φαντασία των παιδιών!
Μέσα από την πρωτότυπη ιδέα του συγγραφέα Αντόνιο Πράτα, ο αναγνώστης ζει παρέα με τη Λουίζα αλλά και κάθε μικρό και μεγάλο παιδί, μια σειρά παλαβών παρεξηγήσεων. Το σπάνιο αυτό άγριο ζώο εμφανίζεται στον παιδικό κόσμο αποκεί που δεν το περιμένει κανείς, μεταμορφώνοντας πλήρως την κανονικότητα της σκηνής που προηγείται.

Το Αήττητο Καλοκαίρι της Λιλιάνα

prasinosynnefo — Wed, 19 Mar 2025 09:48:41 +0000

Στις 16 Ιουλίου του 1990, η Λιλιάνα Ριβέρα Γκάρσα, η αδελφή μου, υπήρξε θύμα γυναικοκτονίας. Ήταν ένα κορίτσι 20 ετών, φοιτήτρια αρχιτεκτονικής. Προσπαθούσε για χρόνια να τελειώσει τη σχέση της με έναν σύντροφο που δεν την άφηνε να φύγει. Λίγες βδομάδες πριν απ’ την τραγωδία, η Λιλιάνα πήρε μια οριστική απόφαση: Στην καρδιά του χειμώνα, ανακάλυπτε πως μέσα της, όπως ορθά είχε πει ο Αλμπέρ Καμύ, φύλαγε ένα αήττητο καλοκαίρι. Θα τον άφηνε. Η δική του απόφαση, όμως, ήταν πως εκείνη δεν θα είχε ζωή χωρίς αυτόν.

Όταν άνοιξα τις κούτες με τα πράγματα της αδελφής μου, η φωνή της ταξίδεψε στον χρόνο. Το βιβλίο αυτό είναι μια ανασκαφή στη ζωή μιας τολμηρής νέας γυναίκας, που στερήθηκε τη γλώσσα για να περιγράψει, να καταγγείλει και να πολεμήσει την έμφυλη βία. Γράφτηκε για να γιορτάσουμε τη ζωή της. Γιατί το μόνο που μπορεί να μεταβάλει το πένθος είναι η δικαιοσύνη: ούτε η συγχώρεση, ούτε η λήθη.

Καθεδρικοί

prasinosynnefo — Wed, 25 Sep 2024 18:04:33 +0000

Η Άννα Σαρδά ήταν δεκαεφτά χρονών, καλή μαθήτρια και από αξιοσέβαστη καθολική οικογένεια. Το πτώμα της βρέθηκε καμένο και τεμαχισμένο σε μια αλάνα κοντά στο σπίτι της. Τριάντα χρόνια αργότερα, η ταυτότητα του δράστη εξακολουθεί να αγνοείται. Τα ίχνη της απώλειας έχουν στιγματίσει με διαφορετικό τρόπο και σε διαφορετικό βαθμό τα μέλη της οικογένειάς της. Εφτά αφηγηματικές φωνές, εφτά άνθρωποι που σχετίζονταν με την Άννα, προσφέρουν τη δική τους εκδοχή για όσα συνέβησαν τη μέρα του θανάτου της, αφήνοντας να πέφτουν σαν κουρέλια κομμάτια απ' τα μυστικά τους. Παρότι οι τύψεις, οι οιμωγές τους και τα αναπόφευκτα mea culpa τους θα μπορούσαν να απευθύνονται στον εξομολόγο τους, η αξιοπιστία τους δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. (Από την παρουσίαση της έκδοσης) "Η ένταση της πλοκής τροφοδοτείται απ' όσα αποσιωπούνται... Η ταλαντούχα Πινιέιρο μοιάζει να δημιουργεί ένα ξεχωριστό λογοτεχνικό είδος, το οικογενειακό νουάρ, όπου ό,τι γίνεται στο σπίτι πρέπει και να μένει στο σπίτι". (La Nacion)

CARNIVORA – PS

Έτσι ή αλλιώς

Τέσσερα ή τρία; Θέατρο ή συναυλία; Λάθος ή σωστό; Τηγανητό ή ψητό; Διακοπές ή δουλειά; Ιλαρά ή ανεμοβλογιά;

Πού πηγαίνουμε όταν εξαφανιζόμαστε;

Όχι τον αλιγάτορα!

Το Αήττητο Καλοκαίρι της Λιλιάνα

Καθεδρικοί

Τέσσερα ή τρία;
Θέατρο ή συναυλία;
Λάθος ή σωστό;
Τηγανητό ή ψητό;
Διακοπές ή δουλειά;
Ιλαρά ή ανεμοβλογιά;