Κριτική – PS

Το λουλούδι των ψευδαισθήσεων

prasinosynnefo — Thu, 14 May 2026 14:32:52 +0000

O Φραντσέσκο, παιδί μεταναστών από τη νότια Ιταλία, μεγαλώνει στα προάστια του Μιλάνου και ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας. Ωστόσο, τα όνειρά του έρχονται σε σύγκρουση με τις άκαμπτες αντιλήψεις του πατέρα του, ο οποίος τα θεωρεί ουτοπικά. Στον Βορρά ο Φραντσέσκο έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρότητα και τον κυνισμό της πόλης, ενώ συνάμα γνωρίζει τον έρωτα. Κάθε καλοκαίρι πηγαίνει με την οικογένειά του στην Μπαζιλικάτα, στον Νότο, όπου η ύπαιθρος και ο ξάδερφός του Λουτσιάνο, γεμάτος ζωντάνια και αποφασιστικότητα, του προσφέρουν μια αίσθηση ελευθερίας. Στην πραγματικότητα όμως, η ελευθερία του Φραντσέσκο περιορίζεται από την εμμονή των ντόπιων στην παράδοση.

Μετά την εκδοτική και κινηματογραφική επιτυχία του βιβλίου του Μη μου πεις ότι φοβάσαι, ο Giuseppe Catozzella ξετυλίγει μια ιστορία ενηλικίωσης, σκιαγραφώντας το κοινωνικό πορτρέτο μιας Ιταλίας διχασμένης μεταξύ Βορρά και Νότου. Μπορεί άραγε κάποιος να κυνηγήσει το όνειρό του χωρίς να προδώσει την αυθεντικότητά του; Ο συγγραφέας μάς παρασύρει σε ένα ταξίδι γεμάτο όνειρα και διαψεύσεις, αποκαλύπτοντας την εύθραυστη φύση της ευτυχίας σε μια εποχή όπου η επιδίωξή της μοιάζει σχεδόν με ψευδαίσθηση.

Βαδίζοντας

prasinosynnefo — Mon, 06 Jun 2022 15:17:14 +0000

Καταιγιστική και πυκνή νουβέλα, το Βαδίζοντας οδηγεί τον αναγνώστη στον παράλογο, σκοτεινό και ασυνήθιστα σαρκαστικό κόσμο του Bernhard. Σε αυτό το βιβλίο παρελαύνουν τα ζητήματα που απασχολούν τον συγγραφέα σε όλο του το έργο: τα ανθρώπινα αδιέξοδα, η αυτοκτονία, η ατομική ιδιαιτερότητα ενάντια στις συμβάσεις εξετάζονται μέσα από το καυστικό χιούμορ του Bernhard, την αφηγηματική του δεινότητα, το μοναδικό στιλ γραφής και τη φιλοσοφική οξύνοια που τον κάνουν να ξεχωρίζει.

Χρώματα του αποχαιρετισμού

prasinosynnefo — Mon, 11 Oct 2021 14:28:51 +0000

Μετά τη συγκινητική και ανατρεπτική του Όλγα (Κριτική, 2018), στην ωριμότητά του ο Μπέρνχαρντ Σλινκ, ο συγγραφέας του best seller Διαβάζοντας στη Χάννα (Κριτική, 1998), επιστρέφει με μια συλλογή διηγημάτων που μιλούν για την απώλεια, για τα αντίο, για τους λυτρωτικούς αλλά και επώδυνους αποχαιρετισμούς που βιώνουμε κατ’ επανάληψη επιλέγοντας την ίδια τη ζωή κι όχι την παραίτηση από αυτήν. Τι συμβαίνει όταν χρειάζεται να διαχειριστούμε απειλητικές αναμνήσεις και πού καταλήγουν εκείνες που φαινομενικά τις έχουμε τακτοποιήσει; Μπορεί μια ζωή με λανθασμένες επιλογές να είναι «σωστότερη» από μια ζωή γραμμική και ακύμαντη;

Η αξέχαστη χρονιά της αναρχίας

prasinosynnefo — Mon, 14 Jun 2021 15:36:37 +0000

Απρίλιος 1990. Η Ανατολική Γερμανία ετοιμάζεται να προσχωρήσει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Οι μεγαλύτερης ηλικίας πολίτες ανησυχούν, οι νεότεροι όμως ζουν την αγάπη και την ελευθερία. Όπως ο Αντρέας και η Ουλρίκε. Αφήνουν το Βερολίνο για να εγκατασταθούν στην επαρχία, στο “εξωτικό” Κάτω Λάουζιτς, σε μια περιοχή εγκαταλειμμένων χωριών και παρατημένων χωραφιών. Θέλουν να ανακαινίσουν ένα παλιό αγρόκτημα και να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους, ερωτευμένοι, εξαιρετικά ευδιάθετοι και απόλυτα αισιόδοξοι.
Μόνο ο αδελφός της Ουλρίκε, ο Αρντ, μεταφέρει ειδήσεις από τον πραγματικό, τον έξω κόσμο, ενώ παράλληλα η οργή του κλιμακώνεται, κάνοντας όλο και πιο συχνά λόγο για την ανάγκη εκδίωξης των καπιταλιστικών κατοχικών δυνάμεων.
Ώσπου μια μέρα, λίγο πριν από τη γερμανο-γερμανική νομισματική ένωση, το νέο τραπεζικό κατάστημα της επαρχιακής πόλης παραδίδεται στις φλόγες…
Το πρώτο μυθιστόρημα για την ωραιότερη αναρχία στη νεότερη γερμανική ιστορία – ένα βιβλίο για την υπέροχη, ανήσυχη ευτυχία που νιώθει ο καθένας μας αποτολμώντας μια νέα αρχή.

“Ο Κούμπιτσεκ είναι ένας δεξιοτέχνης του διαλόγου”. – Suddeutsche Zeitung