Ο Χανς Φάλαντα περιγράφει με μαεστρία τη Γερμανία της Βαϊμάρης και καταφέρνει να αναδείξει με εξαιρετικό τρόπο τη ζωή των απλών ανθρώπων. Το μυθιστόρημα εκδόθηκε αρχικά έναν χρόνο πριν από την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία και σήμερα θεωρείται κλασικό. Με μια ρεαλιστική περιγραφή των τελευταίων ημερών της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, το βιβλίο αυτό καθιέρωσε τον Φάλαντα ως έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ού αιώνα.

Η παρούσα έκδοση παρουσιάζει
τη συναρπαστική πρώτη εκδοχή του μυθιστορήματος χωρίς περικοπές και λογοκρισία.

Μέσα σε αυτή τη σκοτεινιά της ζωής του, ο Ρασκόλνικοφ δημιουργεί σχέση με τη νεαρή πόρνη, Σόνια, η οποία ενσαρκώνει την παρηγοριά και την ελπίδα, ενώ παράλληλα ο συμφοιτητής του Ραζουμίχιν ανησυχεί για την υγεία του και του συμπαραστέκεται. Όταν οι υποψίες ενισχύονται και ο κλοιός σφίγγει απειλητικά για τον Ρασκόλνικοφ, θα έρθει η μέρα που θα πάρει μια γενναία απόφαση…

To Έγκλημα και τιμωρία τα έχει όλα: είναι κλασικό, ιδιαίτερο, βαθιά ανθρώπινο, με μεγάλη βαρύτητα στην ανθρώπινη ψυχή και σκέψη, στην ανθρώπινη υπόσταση γενικότερα, είναι αστυνομικό μυθιστόρημα –ή για κάποιους άλλους ψυχολογικό με φιλοσοφικές προεκτάσεις– που αντανακλά τη Ρωσία του 19ου αιώ­να, με πλήθος πρωταγωνιστών που σκια­γραφούνται από την απαράμιλλη πένα του αξεπέραστου Φιόντορ Ντοστογέφσκι.

Ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από τον κίτρινο αρκούδο;

Το φως και το σκοτάδι στο ίδιο νόμισμα, με διαφορετική όψη – το φως σού ψιθυρίζει «ζωή» την ίδια στιγμή που το σκοτάδι γελά, κρατώντας το χέρι σου. Κι εσύ προσπαθείς να φύγεις μακριά, μα κάτι σε κρατάει εδώ.

Είναι το φως.

Ένα βιβλίο που ακροβατεί ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο. Ένα παραμύθι που ψάχνει λέξεις για να γραφτεί όσο πιο επώδυνα μπορεί.

Κι όταν τα καταφέρνει, γεννιέται το φως.

Είναι, όμως, φορές που οι κραυγές γίνονται συνώνυμο της σιωπής. Ένας θάνατος που σπέρνει τη σιγή.

Ήρωες που κρύβουν το παρελθόν, αρνούνται το παρόν και αγνοούν το μέλλον.
Μια νηνεμία που επικρατεί λίγο, τόσο λίγο που δεν θα μπορέσει να συγκρατήσει την καταιγίδα που έρχεται.

Ποιος είπε ότι μια μάνα δεν μπορεί να σκοτώσει; Κι αν σκοτώσει, παύει να φέρει αυτή την ιδιότητα;

Λέξεις, υποσχέσεις και μυστικά σείουν το έδαφος. Ένα έδαφος που καταρρέει και τότε φθάνει αυτή.

Η ΟΙΜΩΓΗ.