Κουμανταρέας Μένης – PS https://backup.prasinosynnefo.gr backup Fri, 30 May 2025 11:05:45 +0000 el hourly 1 https://backup.prasinosynnefo.gr/wp-content/uploads/2020/09/favicon-100x100.png Κουμανταρέας Μένης – PS https://backup.prasinosynnefo.gr 32 32 Δυο φορές Έλληνας https://backup.prasinosynnefo.gr/shop/books/adults-books/dyo-fores-ellinas/ Fri, 30 May 2025 11:05:45 +0000 https://prasinosynnefo.gr/?post_type=product&p=29566 Τα χρόνια είναι πολλά: 1949-1990. Δυο οικογένειες διασχίζουν τον χρόνο. Ένας διορθωτής, η γυναίκα του, ένας αλφαμίτης. Πώς ένας σκαπανέας γίνεται συγγραφέας και γιατί η κοπέλα του ανήκει σε άλλον. Τουρκία-Ελλάς 2-1 στη Λεωφόρο. Μία παράσταση Αριστοφάνη στη Μακρόνησο. Διάλεξη του Άγγελου Σικελιανού. Πώς μια κατοχική Μπερέττα καταλήγει σ’ ένα πάρτι με τριπάκια. Τυπογραφεία, σπίτια, δρόμοι. Μην προσπαθείτε να καταλάβετε. Ο χρόνος είναι ένα παιχνιδάκι. Κι η Αθήνα παντού. -Μένης Κουμανταρέας- “Η δημιουργία μιας οικογενειακής σάγκα σε συνδυασμό με την αφήγηση σαράντα χρόνων περιπετειών που σφράγισαν τον πρόσφατο νεοελληνικό βίο”. Ελισάβετ Κοτζιά “Τέσσερις δεκαετίες, μια ολόκληρη εποχή όπου όλα αλλάζουν θεαματικά, όπου όλα κρίνονται και συγκρίνονται, με ήρωες ανθρώπους οικείους και ανεκτικούς, με νέους εξαρτημένους και εξοργισμένους”. Χρίστος Παπαγεωργίου

]]> Σεραφείμ και Χερουβείμ https://backup.prasinosynnefo.gr/shop/books/adults-books/elliniki-logotechnia-books/serafeim-kai-cheroyveim/ Mon, 04 Jul 2022 09:50:13 +0000 https://prasinosynnefo.gr/?post_type=product&p=16536 «Μέσα από τα εθνεγερτήρια σαλπίσματα της 25ης Μαρτίου που βγάζει από τον λήθαργο τις προτομές των ηρώων στο Πεδίο του Άρεως, του Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων που αφυπνίζει την εθνικοφροσύνη στην ψυχή των νοικοκυραίων, της φωνής της μάνας μου που επιτάσσει “ώρα φαγητού”, “ώρα ύπνου” ή “ώρα να πάρεις τα φάρμακά σου”, μέσα σε τόσα πένθιμα σαλπίσματα, έχω κι εγώ τη δική μου τρουμπέτα με την οποία επικαλούμαι ανάστασιν νεκρών, μικρών τε και μεγάλων, πραγματικών ή φανταστικών, όσων χάθηκαν και δε βρίσκονται μήτε στα όνειρά μου…»
Πρόκειται για δέκα ιστορίες από την εφηβική μου ζωή στο πατρικό μου της οδού Χέυδεν στην πλατεία Βικτωρίας. Μ.Κ.

«Χωρίς να συστηθεί, ο αφηγητής γυρίζει τριάντα χρόνια πίσω και μιλά σε πρώτο πρόσωπο για την καθημερινότητά του από το 1945 μέχρι το 1949: στα παλαιότερα επεισόδια που αφηγείται είναι μόλις δεκατεσσάρων ετών, στα πιο πρόσφατα δεκαοκτώ. Η περίοδος είναι δύσκολη για τη χώρα, λόγω των πρόσφατων πληγών από τον πόλεμο και την Κατοχή, αλλά κυρίως λόγω του Εμφυλίου.
Είναι όμως και για τον ίδιο μια δύσκολη εποχή, λόγω του περάσματός του στον προθάλαμο της ενήλικης ζωής.» Ελιάνα Χουρμουζιάδου

]]>